Uzado de la Riĉeco / Emprego da Fortuna.

11. Vi ne povas servi Dion kaj Mamonon; memoru bone ĉi tion, vi, kiujn la amo al la mono mastras, vi, kiuj vendus vian animon, por posedi trezorojn, ĉar ili povas levi vin super la aliajn homojn kaj doni al vi la ĝuojn de la pasioj; ne, vi ne povas servi Dion kaj Mamonon! Se do vi sentas vian animon potencata de l’ avideco de la karno, rapidu forskui la jugon, kiu vin subpremas, ĉar Dio, justa kaj severa, diros al vi: Kion vi faris, malfidela administranto, el la bonaĵoj, kiujn mi konfidis al vi? Tiun potencan instigilon de la bonaj verkoj vi uzis por via persona kontentigo.

Kia estas do la plej bona uzado de la riĉeco? Serĉu en jenaj vortoj: “Amu unuj aliajn” la solvon de tiu demando; en ili kuŝas la sekreto por la bona utiligo de la riĉaĵoj. Kiu estas animata de amo al la proksimulo, tiu trovas en ili, klare difinitan, sian kondutregulon; la utiligo de la riĉaĵoj, plej plaĉanta al Dio, estas karito; ne tiu malvarma, egoista karito, kiu konsistas en disdonado de superfluaĵoj de orumita ekzistado, sed tiu karito plena de amo, kiu serĉas la malfeliĉulon, kiu lin restarigas sen humiligo. Riĉulo, donu el via superfluo; faru pli bone: donu iom el viaj necesaĵoj, ĉar viaj necesaĵoj estas mem superfluaj, sed donu saĝe. Ne forpelu la plendanton, pro timo, ke li trompos vin, sed iru al la fonto de la malbono; unue helpu, poste informiĝu, kaj vidu, ĉu la laboro, la konsiloj, la amo mem ne estos pli efikaj, ol via almozo. Abunde disverŝu ĉirkaŭ vin amon al Dio, amon al la laboro, amon al la proksimulo. Investu vian kapitalon en entreprenon, kiu neniam trompos vin kaj donos al vi grandajn profitojn: en la bonajn agojn. La riĉeco de l’ intelekto servu al vi same kiel la oro; disdonu ĉirkaŭ vi la trezorojn de l’ instruado; disdonu inter viaj fratoj la trezorojn de via amo, kaj tiuj ĉi fruktos. (Cheverus. Bordeaux, 1861.)

La Evangelio Laŭ Spiritismo – Allan Kardec, ĉap. 16 , p.11.

EMPREGO DA RIQUEZA

11. Não podeis servir a Deus e a Mamon. Guardai bem isso em lembrança, vós, a quem o amor do ouro domina; vós, que venderíeis a alma para possuir tesouros, porque eles permitem vos eleveis acima dos outros homens e vos proporcionam os gozos das paixões que vos escravizam. Não; não podeis servir a Deus e a Mamon!  Se, pois, sentis vossa alma dominada pelas cobiças da carne, dai­vos pressa em alijar   o jugo que vos oprime, porquanto Deus, justo e severo, vos dirá: Que fizeste, ecônomo infiel, dos bens que te confiei? Esse poderoso  móvel de boas obras exclusivamente o empregaste na tua satisfação pessoal.

Qual, então, o melhor emprego que se pode dar à riqueza? Procurai – nestas palavras: “Amai­vos uns aos outros”, a solução do problema. Elas guardam o  segredo do bom emprego das riquezas. Aquele que se acha animado do amor do  próximo tem aí toda traçada a sua linha de proceder. Na caridade está, para as riquezas, o emprego que mais apraz a Deus. Não nos referimos, é claro, a essa caridade fria e egoísta, que consiste em a criatura espalhar ao seu  derredor o  supérfluo de uma existência dourada. Referimo­nos à caridade plena de amor, que procura a desgraça e a ergue, sem a humilhar. Rico!... dá do que te sobra; faze mais: dá um pouco do  que te é necessário, porquanto o de que necessitas ainda é supérfluo. Mas, dá com sabedoria. Não repilas o que se queixa, com receio de que te engane; vai às origens do mal. Alivia, primeiro; em seguida, informa­te, e vê se o  trabalho, os conselhos, mesmo a afeição não serão mais eficazes do que a tua esmola. Difunde em torno de ti, como os socorros materiais, o amor de Deus, o amor  do trabalho, o amor do próximo. Coloca tuas riquezas sobre uma base que nunca lhes faltará e que te trará grandes lucros: a das boas obras. A riqueza da inteligência deves utilizá­la como a do ouro. Derrama em torno de ti os tesouros da instrução; derrama sobre teus irmãos os tesouros do teu amor e eles frutificarão. – Cheverus. (Bordéus, 1861).

Livro: O Evangelho Segundo o Espiritismo - Allan Kardec, cap. XVI item, 11.