domingo, 25 de junho de 2017

Lecioneto / pequena lição - 70

Pensi
1. - Formi, kunligi kaj volvi ideojn en la spirito: mi pensas, do mi ekzistas; li nur ripetas, kion aliaj pensis antaŭ ol li; ilia koro pensas pri perfortaĵo; ŝi pensas pri kampo kaj aĉetas ĝin; ŝerce dirite, cele pensite PrV; ŝi estis ĉiam silenta kaj enpensa.
2. - Opinii: mi pensas, ke ĝi estos konstruata pli ol tri jarojn; Volapük ne estis venkita de Esperanto, kiel multaj personoj pensas tute erare; mi kredeble ne povos veni, ĉar mi pensas, ke mi mem havos hodiaŭ gastojn; ĉiu, kiu ŝin vidis, povis pensi, ke li vidas la patrinon; kion vi pensas pri mia projekto?
Pensado - Kapablo pensi: la penso estas preskaŭ neebla sen la lingvo.
Pensaĵo - Tio, kion oni pensas: pensoj iras trans limoj sen pago nek timo; libere eldiri sian penson; la lingvo fiksas la disfluemajn pensojn.
Pensema - Ema al pensado; videble pripensanta: Karlo estis tre pensema knabeto kaj jam havis siajn precizajn ideojn pri multaj aferoj.
Pensisto, pensulo - Homo, kiu profunde pensas: akiri reputacion de granda pensulo.
Pensiga - Liveranta temon por pensi, inspiranta pensaĵojn.
Pensigi - Inspiri, trudi, elvoki pensaĵon, ideon, supozon: tio pensigas nin pri la homo, kiu diris: „Ne aĉetu libron por Johano, ĉar li jam havas unu“; jam tre virineca, ĉar, dum ŝi mem ne pensis, ŝi pensigis la aliajn; kaŝiteco povus pensigi, ke mi kaŝas min kontraŭ la batoj, aŭ ke mi hontas kaj timas konfesi publike miajn principojn; li pensigis ilin, ke ili silentigis min, la ĉefmalamikon, por ĉiam; tion ni faras por tio, ke la formo „okupis“ ne pensigu, ke mia okupiteco jam pasis.
Antaŭpensi - Pripensi antaŭ la ago: antaŭpensita krimo.
Antaŭpripensi - Anticipe pripensi: mi povas bone kompreni, ke la sanktaj viroj, konfuzite de tia terura okazintaĵo, ne zorge antaŭpripensis tian deziresprimon.
Elpensi - Krei per pensado ion novan: elpensi aparaton, artan lingvon; eĉ plej freneza imago ne povus elpensi ion similan; li pulvon ne elpensis PrV.  VD:eltrovi, inventi, malkovri
Rim.: Krom tiuj aprobaj sencoj, „elpensi“ ankaŭ povas havi la sencon de fantazii (aproban aŭ mallaŭdan): deliranto aplikas propran logikon: tiun de raciecigo de fantazi[i]taj elpensoj; oni ne volis kredi min kaj trudis al mi konfesi pri mensogo, dum por mi estis ne elpensaĵoj, sed simpla vero; Roman' antikva, aĵ' klasika, || Elstare dika, dika, dika || Sen elpensaĵo romantika, || Nur kun edifo kaj prudent'.
Enpensiĝi - Esti absorbita en penso: ĉiu timas enpensiĝi serioze eĉ unu minuton pri la mokata ideo.  VD:mediti
Liberpensulo -  ateismano religie li estis liberpensulo, sed en la fino de sia vivo li aliĝis al la tutmonda Bahai-movado.
Prempenso - obsedo
Pripensi - Uzi siajn spiritajn fortojn pri aparta temo por atingi juĝon aŭ decidon; profundigi sian penson pri farota ago: pripensi respondon; ne pripensu malbonon kontraŭ via proksimulo; pripensu malrapide kaj agu decide; tio postulas pripenson; nepripensita parolo; de senpripensa rekomendo venas ploro kaj plendo; malserioza kaj senpripensa karaktero (frivola, vanta).
Pripensinda - Kiun pripensi estas bone, profite: koncerne mia enua vivo, ĝi ne estis pripensinda; jen kelkaj pripensindaj ideoj, kiujn mi proponas al diskuto de ĉiuj Lanti. interesa
Revpensi - Akcepti agrablan iluzion kiel veron kaj premison: [tiaj frazoj] ne priskribas la realon, sed preskribas ĝin laŭ meĥanismo, kiun angloj nomas „wishful thinking“ revpensado.
Senpripensa - Aganta aŭ okazanta sen pripenso, sen plano, facilanime: kiam finiĝos viaj senpripensaj fieksperimentoj?.
pensi (i.) pensar, julgar, achar, crer, cogitar, assuntar: li pasigas horojn pensante passa horas assuntando. penso 1 pensamento. 2 cogitação. pensado meditação. pensiga sugestivo, que faz pensar. pensanto (aquele que pensa) pensador. pensinto (aquele que pensou) pensador. pensulo (tb. pensisto) (indivíduo que estuda e faz reflexões) pensador, filósofo: Bertrand Russell estis unu el la plej grandaj pensuloj de la 20a jarcento Bertrand Russell foi um dos maiores pensadores do século 20. antaŭpensi (tr.) premeditar. antaŭpripensi (tr.) calcular. ekpensi (i.) 1 ter uma ideia. 2 cogitar. elpensi (tr.) (tb. inventi) inventar, descobrir. elpenso (tb. invento) (produto do pensamento) invenção. elpensaĵo (tb. inventaĵo) (coisa inventada) invenção, invento. elpensema inventivo. elpensinto inventor. enpensa pensativo. enpensiĝa pensativo. kaŝpenso pensamento oculto. liberpensa (que duvida de ou nega dogmas religiosos) livre-pensador. liberpensado (doutrina ou argumentação cética em relação a prescrições e ensinamentos eclesiásticos) livre-pensamento. liberpensulo (aquele que duvida de ou nega dogmas religiosos) livre-pensador. neelpensebla impensável, inconcebível. pripensi (tr.) 1 refletir, meditar, pensar. 2 cogitar. pripensado cogitação, reflexão. senpripensa impensado, irrefletido. senpripense impensadamente, irrefletidamente, à toa, às cegas: paroli senpipense falar irrefletidamente. senpensema estróina, desajuizado. senpensemeco estroinice. trudpenso (tb. prempenso, fiksa ideo, obsedo) ideia fixa, obsessão. ¨ pensi pri cogitar.

Perdoando irritações / Momento Espírita Vol. 5


A Segunda Frase – 3º - Lázaro, sai para fora

Jesus não dispensou o concurso dos amigos do morto, no processo do seu levantamento.
Não indagou deles, contudo, quanto à cultura, nem quanto aos sentimentos.
Não lhes perguntou  se eram judeus ou  romanos, rabinos ou pescadores, senhores ou  escravos.
Simplesmente utilizou-os na ressurreição de um homem, valorizando-os, pois, com a oportunidade de trabalho, cooperação e serviço. Mas, tão logo estabeleceu contacto visual com o jovem de Betânia, fala-lhe diretamente, sem reticências. Não mais intermediários: dá-lhe a ordem, incisiva e categórica.
Intima-lhe, com bondosa energia, a deixar a sombra do túmulo, num convite a que viesse aspirar o oxigênio cá de fora; a que viesse reaquecer-se sob a claridade do Sol que buscava, àquela hora, a linha do horizonte.
“Lázaro, sai para fora” - determina, de modo irresistível, possivelmente para recordar o  que dissera ainda em Jerusalém, quando Lhe chegara a noticia da doença do amigo: “Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus; para que o Filho de Deus seja glorificado  por ela.”
Quando o Mestre, voltando-se, sereno, para os amigos de Lázaro, lhes ordenava que tirassem a pedra, Jesus estava com Lázaro, mas, por estranho que pareça, Lázaro não estava com Jesus. Agora, contudo, com a suave claridade que invadira o interior  do sepulcro, Lázaro já podia ouvir, em surdina, a voz do Senhor, a palavra de comando: — Lázaro, sai para fora. “E o defunto saiu” — relata o Evangelho. “... e Lázaro, que se ergue do sepulcro, é a vida triunfante que ressurge imortal” —  pondera Emmanuel, referindo­se ao episódio.
* * * 
Também nós outros, retirada a pedra do egoísmo do sarcófago de nossos enganos milenares, já podemos ouvir, meio confusos, à maneira de uma sinfonia longínqua, o verbo  amoroso de Nosso Senhor Jesus Cristo. Convocando-nos à Luz. Requisitando-nos à Verdade. Chamando-nos, enfim, à Vida.
Vacilantes e indecisos, aturdidos e semi-despertos, fitamos a amplidão dos céus infinitos, onde cintilam estrelas­esperanças de mundos fabulosos, de sublimes e ainda inabordáveis humanidades que escrevem páginas imortais no universal drama da evolução.
As nossas pálpebras estão pesadas. Os pés se encontram doloridos. As mãos ainda traumatizadas.
Em nossa cabeça — um vácuo indefinível. Estamos realmente atônitos, mas já começamos a sentir, no Templo de nosso Espírito, a presença Augusta e Misericordiosa do Mestre.
Faixas mentais nos identificam com a morte, mas já estamos erguidos. Não há porque desanimar. “A evolução é fruto do tempo infinito...”
Livro: Estudando O Evangelho / Martins Peralva.

LÓGICA ESPÍRITA – Albino Teixeira.

A Lei de Deus permite:
Que desfrutemos tantas posses, quantas sejamos capazes de reter honestamente, mas espera estejamos agindo com elas, em benefício dos outros;
Que tenhamos tanta cultura, quanto os recursos da própria inteligência no-lo permitam, mas espera nos empenhemos a converte-la em realização no bem de todos;
Que sejamos felizes, mas espera busquemos fazer a felicidade dos semelhantes;
Que sejamos amados, mas espera nos transformemos em amor para os nossos irmãos;
Que solucionemos as nossas necessidades, mas espera que não venhamos a prejudicar ninguém, no campo dos deveres em que nos achamos comprometidos;
Que sejamos desculpados em nossas faltas, mas erpera perdoemos sem condições as ofensas que se nos façam;
Que usufruamos os bens do Universo, mas espera nos mostremos prontos a reparti-los sempre que necessário;
Que se pense ou fale mal de nós, tanto quanto se queira nos círculos de nossa convivência, mas espera nos devotemos a guardar a consciência tranqüila;
Que erremos, em nossa condição de almas imperfeitas ainda, mas espera que na base e nossos fracassos permaneça brilhando a luz da boa intenção;
Enfim, a Lei de Deus permite sejamos quem somos, mas nos apóia ou desapoia, abate ou exalta, corrige ou favorece pelo que somos, através do que fazemos de nós, porque Deus não cogita daquilo que parece, mas daquilo que é.
Albino Teixeira / Chico Xavier.
Livro: Caminho Espírita – Espíritos Diversos.

sábado, 24 de junho de 2017

Palavra do Dia / Vorto de la tago - 49

SPITE - por acinte, por desafio a

Intence kontraŭstarante la volon de iu alia, montrante, ke oni ne timas la batalon:
(Contrastando intencionalmente  com a vontade de outro alguém, mostrando que não se teme a batalha)

Mi forveturos spite malpermeson de mia patrino.
Eu viajarei, apesar de proibição de minha mãe.
Mi spitas al la pluvo.
Eu desafio a chuva.
Pli facile estas eviti ol spiti.
É mais fácil prevenir que desafiar.
Ŝi rimarkis lian spitan konduton.
Ela notou a conduta desafiadora dele.
Via konstanta spitado ne plaĉas al mi.
Seu constante tom desafiante não me agrada.
Nia filo estas malobeema kaj spitema.
Nosso filho é desobediente e desafiador.
***
Programa "MiaAmiko" - Esperanto@Brazilo

Sublima rekomendo / Sublime recomendação

Sublima rekomendo
“Kaj li ne permesis al li, sed diris al li : Iru al via domo, al la viaj, kaj rakontu al ili ĉion, kion faris la Eternulo por vi, kaj kiel Li kompatis vin.” - SANKTA MARKO, 5 : 19.
Eminente signifoplena tiu parolo de Jesuo al la demonhavinto, kiu reakiris sian ekvilibron tuŝite de lia dia amo.
Tiu malsanulo, kiu post la resaniĝo sentis sin turmentata de l’ nekomprenemo de la aliaj, petegis de la Sinjoro permesi lin resti kun li por ĝui lian subliman kompanion. Sed Jesuo ne permesas kaj rekomendas al li iri al la siaj por rakonti al ili pri la ricevitaj bonfaroj.
Kiom da disĉiploj imitas la konduton de tiu malsanulo, kiu estis akompanata de legio da perversaj demonoj!
Kun la okuloj malfermitaj por la vero kaj la koroj tuŝitaj de nova lumo, ĉe la unua malfacilaĵo de la vojo ili emas forkuri de la mondo, malsategas ripozon apud la Nazaretano, forgesante, ka la Majstro senĉese laboras.
La zorgo de la lernanto de Kristo ne estu havigi al si ĉielajn feriojn, sed ja plenumi la aktivan servadon, al kiu li estas vokita en ĉiu loko, situacio, aĝo kaj tempo.
Se vi ricevis, amiko mia, la lumon de la Sinjoro, iru servi al la Majstro ĉe la viaj, ĉe tiuj, kiuj marŝas kun vi. Se vi ne havas la rektlinian familion, vi tamen ja posedas tiun nerektan.Se vi ne havas parencojn, vi tamen ja havas najbarojn kaj kunulojn.
Rakontu la bonfarojn de la Savinto, montrante vian propran resaniĝon. Kiu elmontras sian renoviĝon en Kristo, tiu kapabliĝas kunlabori por la spirita renoviĝo de aliaj. Koncerne vian propran bonstaton, al ĝi vi estos kondukita en la oportuna momento.
Emmanuel / Chico Xavier.
Libro: Vinberejo el Lumo”, ĉapitro 111.
Sublime recomendação
“Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse­lhe: Vai para tua casa, para os teus e anuncia­lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.” – Jesus / Marcos, 5:19. 
Eminentemente expressiva a palavra de Jesus ao endemoninhado  quem recuperara o equilíbrio, ao toque de seu divino amor.
Aquele doente que, após a cura, se sentia atormentado de incompreensão, rogava ao Senhor lhe permitisse demorar ao seu  lado, para gozar-lhe a sublime companhia. Jesus, porém, não lho permite e recomenda-lhe procure os seus, para anunciar-lhes os benefícios recebidos.
Quantos discípulos copiam a atitude desse doente que se fazia acompanhar  por uma legião de gênios perversos!
Olhos abertos à verdade, coração tocado de nova luz, à primeira dificuldade do caminho pretendem fugir ao mundo, famintos de repouso ao lado do Nazareno, esquecendo-se de que o Mestre trabalha sem cessar.
O problema do aprendiz do Cristo não é o de conquistar feriados celestes, mas de atender aos serviços ativos, a que foi convocado, em qualquer lugar, situação, idade e tempo.
Se recebeste a luz do Senhor, meu  amigo, vai servir  ao Mestre junto dos teus, dos que se prendem à tua caminhada. Se não possuis a família direta, possuis a indireta. Se não contas parentela, teus vizinhos e companheiros.
Anuncia os benefícios do Salvador, exibindo a própria cura.
Quem demonstra a renovação de si mesmo, em Cristo, habilita-se a cooperar na renovação espiritual dos outros. Quanto  ao bem-estar próprio, serás chamado a ele, no momento oportuno.
Livro: Vinha de Luz.
Emmanuel / Chico Xavier.

AÇÃO E CAMINHO – Emmanuel

O sentimento cria a idéia.
A idéia gera o desejo.
O desejo acalentado forma a palavra.
A palavra orienta a ação.
A ação detona resultados.
Os resultados nos traçam o caminho nas áreas infinitas do tempo.
Cada criatura permanece na estrada que construiu para si mesma.
A escolha é sempre nossa.
Livro: AGORA É O TEMPO.
Emmanuel / Chico Xavier.

Oração

Oração

Nossa Receita