segunda-feira, 24 de julho de 2017

ATÉ E DEPOIS – Albino Teixeira.

Freqüentemente, na Terra, declaramos sofrer:
Assédio de tentações;
Cansaço da vida;
Impaciência contínua;
Desânimo sistemático;
Acesso de cólera;
Crises de tédio;
Ingratidão de amigos;
Tristeza constante;
Inaptidão ao serviço;
Isolamento doméstico;
Ostracismo social;
Desolação interior;
Incerteza de rumo;
Isso é perfeitamente compreensível até a ocasião em que somos felicitados pelo conhecimento espírita; depois do conhecimento espírita, entretanto, qualquer alegação dessa natureza, denota algo errado em nós, reclamando a retificação necessária.
Um professor interpreta a lição para que o aluno se liberte da ignorância.
Um médico interpreta as informações de laboratório para restabelecer o doente.
Assim também, a Doutrina Espírita interpreta o Evangelho de Jesus, através de Allan Kardec, para que venhamos a entrar na vivência da Religião do Cristo, que é a Religião do Universo.
Para todos nós, os espíritos desencarnados, que não tivemos a felicidade de renascer em berço espírita, com a noção mais ampla de nossas responsabilidades e obrigações adquiridas mais cedo, a reencarnação na Terra se divide em dois quadros distintos para julgamento diverso: o que éramos e fazíamos, antes do conhecimento espírita, e o que passamos a ser e fazer depois dele.
Livro: Caminho Espírita.
Espíritos Diversos / Chico Xavier.

CONVITE DE AMIGO – Emmanuel


Peçamos ao Divino Senhor:
o poder de amar sem reclamações;
de servir sem recompensa;
de compreender os outros sem exigir compreensão para nós;
de obedecer-lhe aos Sublimes Desígnios;
de vencer as próprias imperfeições;
de abençoar aos que nos perseguem;
de orar pelos que nos ferem ou caluniam;
de amparar aos que nos critiquem;
de estimular o bem, onde o bem se encontre;
de praticar a fraternidade legítima e de aproveitar todas as oportunidades que o tempo e a vida nos ofereçam para realizarmos o aprimoramento de nosso espírito imperecível.
Livro: AGORA É O TEMPO.
Emmanuel / Chico Xavier.

domingo, 23 de julho de 2017

Sabedoria Todo Dia – 233

         Aqueça-se interiormente.
A mente tem grande poder, a ponto de, segundo se sabe dos lamas tibetanos, conseguirem esses, por requintada técnica aquecer o corpo e derreter o gelo externo.
E no nível interno, então, o que pode contecer
Você pode derreter “o gelo” dos desânimos, das tristezas, das revoltas, dos medos e aquecer-se, em qualquer situação.
Empregue o seu poder mental, a sua convicção e crença. Vença traumas, desenvolva aptidões e aspirações e faça bons projetos de vida.
Após derretidos os “gelos” da alma surge a primavera das alegrias.
Livro: Sabedoria Todo Dia.
Lourival Lopes.

 

Preces do Coração – 55

Ò Deus!
         Tua essência e Teu poder se manifestam no meu interior. No fundo, a minha vida é a que vem de Ti. Sem Ti, não posso apreciar as belezas do mundo. Mas não tenho podido pensar em Ti. Minhas idéias negativas, tais como uma nuvem escura, impedem esse contato e fico isolado das virtudes que tens. Perco a alegria, a confiança, o otimismo, desiludo-me das coisas boas. Enfraqueço-me. Procuro-Te, por isso, agora, com as minhas forças mais profundas, para poder reavivar meu campo interior e fazer despertar tudo de bom que trago adormecido. Desperta-me a esperança e a confiança em dias melhores. Atua no meu coração. Faze, ali presentes, a alegria, a coragem, a disposição de servir. Conserva-as em mim, para que eu veja um mundo novo. Entrego-me em Tuas mãos e recosto-me ao Teu coração. Quero amar a todos e ser feliz. Obrigado! Obrigado!
         Livro: Preces do Coração.
         Lourival Lopes.

sábado, 22 de julho de 2017

Palavra do Dia / Vorto de la tago - 56

TONDRI - Trovejar, ribombar.
Ege brui: (Fazer grande barulho)

Post liaj spektakloj ĉiam tondras aplaŭdoj.
Depois do espetáculo dele sempre trovejam aplausos.
Liaj vortoj ektondris el la buŝo kaj timigis min.
As palavras dele explodiram da boca e me amedrontaram.
Mi ne volis paroli kun li post la tondro de tiaj vortoj.
Eu não quis falar com ele após o estrondo de tais palavras.
La akvofalo estis tondra - ni ne povis aŭdi unu la alian.
A cachoeira estava trovejante - nós não podíamos ouvir um ao outro.
Mi ne povas ekdormi pro tondrado de la trajno.
Eu não posso adormecer por causa do grande barulho do trem.
Kuru hejmen, ĉar la fulmotondro komenciĝas!
Corra para casa, porque a tempestade está começando!
***
Programa "MiaAmiko" - Esperanto@Brazilo
Virtuala Brazila Esperanto-Movado

AMIGOS DE JESUS – Emmanuel.

“Vós sois meus amigos se fizerdes o que eu vos mando” - JESUS (JOÃO, 15:14.).
Em toda parte, CRISTO possui:
legiões de admiradores, mas os tiranos da Humanidade também as adquiriram; multidões de partidários, entanto, os verdugos de nações igualmente as tiveram;
grupos de incensadores, todavia os promotores das guerras de assalto e de extermínio também lhes conheceram a adulação;
filas de defensores intransigentes, contudo, os inimigos do progresso igualmente as enumeraram junto de si;
assembléias de analista, no entanto, os chefes transviados, que passaram nas eminências da História, ainda hoje contam com elas.
JESUS, até agora, é cercado entre os povos mais cultos da Terra de inúmeros crentes e fanáticos, seguidores e intérpretes, adoradores e adversários, mas os empreiteiros da desordem e da crueldade também os encontram.
Fácil reconhecer que os comandantes da perturbação e da delinqüência não conhecem amigos, de vez que o tempo se incumbe de situá-los no ponto certo que lhes cabe na vida, extinguindo a hipnose de ilusão com que se jungem aos companheiros. Cristo, porém, dispõe de amigos reais, que se multiplicam em todas as regiões do planeta terrestre, à medida que os séculos se lhe sobrepõem à crucificação. E esses amigos que existem, no seio de todas as filosofias e crenças, não se distinguem tão-só por legendas exteriores, mas, acima de tudo, porque se associam a Ele, em Espírito e Verdade, entendendo-lhe as lições e praticando-lhe os ensinos.
Livro: Palavras de Vida Eterna.
Emmanuel /Chico Xavier.

sexta-feira, 21 de julho de 2017

Kio estas normaleco? - Andreo Bach.

Kiel vi supozeble bone scias, la identecon de la okcidenta civilizacio kreas la heredaĵo de la kulturoj greka kaj romia, kaj de la kristana. Ĝi estas la heredaĵo, en kiu bone sentis sin ĝis nun pluraj eŭropanoj, opiniantaj ĝin io sekura kaj normala. Intertempe ni vidas, ke tiu ĉi heredaĵo iufoje estas rifuzata, ke fariĝas iu „nova homo” kaj iu „nova socio” kaj estas tre malfacile retrovi sin kaj trovi iun referencpunkton.
Kio do estas normaleco? La normalecon ni povas ligi kun la vorto „naturo”. La naturo estas tio, kion ni renkontas, kiam ni naskiĝas. La naturo estas ĉio, kio ne estis ŝanĝita aŭ elfarita de la homo. Oni malkovris, ke la naturo estas io dinamika kaj ke ĝi agas. La agado de la naturo ne estas io kaosa, sed ĝi havas siajn direkton kaj celon. La naturo volas antaŭ ĉio konservi la vivon kaj tiucele ĝi volas postlasi idaron. Ĉiu generacio postlasas la sekvan generacion. La naturo volas konservi la vivon, tial ĉiuj vivantaj estaĵoj nutras sin, kaj kiam estas necese, ili defendas sin aŭ atakas sian malamikon. Cele transdoni la vivon kreiĝas paroj de individuoj homaj, bestaj kaj aliaj. Tio ĉi estas normala. Kaze de la homo okazas ankaŭ la scivolemo ekkoni la veron pri la mondo, la realeco kaj Dio.
Kiu do estas normala? Normala estas tiu, kiu volas vivi kaj havi la familion, kiu kapablos generi idaron. Estas la homo, kiu volas kompreni la realecon kaj la veron. Baze de la menciitaj deziroj oni difinis la principojn de la natura leĝo. Se ni volas ion, ni havas la rajton al tio. Rimarkigis tion grekoj, kaj precipe la romia filozofo, leĝisto kaj bonega parolisto Cicerono. Ne temas do pri iu kristana elpensaĵo, kiel povus ŝajni al kelkaj nuntempuloj. Ĝi estas la heredaĵo post la kulturo greka romia, kiu sian plej precizan respegulon trovis en la Universala Deklaracio pri la Rajtoj de la Homo de UNO el la 1948-a jaro. Danke al tio estis malkovrita kaj agnoskita la universala pozicio de la homo en la mondo kiel la persono, kiu havas la rajton por la vivo, familio, infanoj kaj por la vero. Tiuj veroj troviĝas ankaŭ en la dekalogo.
Sed lastatempe en la okcidenta historio okazas strangaj aferoj, kiam ĉio estas inversigata en la maniero neimagebla, kiam la reguloj de la natura leĝo kaj dekalogo estas ĉiam pli ofte neataj fare de la kontraŭuloj de la iama sed ŝajne daŭre ĝisnuna ordo. Aŭdiĝas ĉiam pli multaj voĉoj, laŭ kiuj la rajto por vivi estas komprenata kiel la rajto mortigi infanon ankoraŭ en la pubo de la patrino, simile malsanaj maljunuloj povas libere mortiĝi. Dum la geedziĝintaj gepatroj ofte maldeziras infanojn pro sia trolaborado kaj mizero, samtempe kreiĝas paroj de viro kun viro kaj virino kun virino sed sen la natura eblo generi proprajn infanojn. Anstataŭ unu vero en t.n. „progresema socio” ĉiu povas havi sian propran opinion pri ajna temo, sed kun tiu diferenco, ke unuj havas la rajton paroli antaŭ kameraoj al milionoj, dum la aliaj povas paroli nur al kolomboj en parko. Dio laŭ multaj malekzistas, kaj la homo estas simio aŭ aparataro en kiu oni povas ŝanĝi unuopajn partojn. Kaj la homo ja estas nek greko, nek romiano, nek kristano. Kiel homoj ni havas la samajn rajtojn, ĉar ni estas personoj, kaj niaj rajtoj ne devenas de parlamentoj. Niaj homaj rajtoj estas la heredaĵo de la natura leĝo, kiu leĝo estas konstante detruata kadre de t.n. revolucio kultura. Ĉi revolucio signifas la detruadon de la okcidenta tradicio. La revolucio nomiĝas kultura, ĉar ĝi iras tra la kulturo, scienco, arto kaj tekniko. La revolucio signifas la inversigon de la natura ordo, en kiu naskiĝas perforto kaj brutaleco, kiam ni vidas batalulojn kaj teroristojn, pafantajn al sendefenduloj.
En tia mondo ni ĉiuj vivas, opiniante, ke ĝuste ni estas normalaj, ĉiu laŭ siaj propraj konvinkoj. Progreso aŭ tradicio? - jen la demando.

Los animales y el hombre / Animals and Men / La bestoj kaj la homo / Os Animais e o Homem.

Los animales y el hombre 
592. Si comparamos al hombre con los animales en lo que toca a la
inteligencia, la línea de demarcación entre aquél y éstos parece difícil de trazar, porque algunos irracionales tienen, desde este punto de vista, una notoria superioridad sobre ciertos seres humanos. Esa línea fronteriza ¿puede ser establecida de una manera exacta?
- Sobre este punto vuestros filósofos no se hallan muy de acuerdo. Unos pretenden que el hombre es un animal; otros, que el animal es un hombre. Todos se equivocan. El hombre es un ser aparte, que en ocasiones se rebaja demasiado o que puede elevarse muy alto. En lo físico, el hombre es como los animales, y está menos dotado que muchos de ellos. La Naturaleza les ha concedido todo lo que el hombre está obligado a inventar con su inteligencia a fin de proveer a sus necesidades y a su conservación. El cuerpo humano se destruye igual que el de los animales, es cierto, pero su Espíritu tiene un destino que sólo él puede comprender, porque únicamente él es del todo libre. ¡Pobres hombres, que os rebajáis por debajo de la bestia! ¿No sabéis diferenciaros de ella? Reconoced al hombre por el pensamiento de Dios.
El Libro de los Espíritus – Allan Kardec.
Animals and Men.
592. If we compare man with the animals in reference to intelligence, it seems difficult to draw a line of demarcation between them; for some animals are, in this respect, notoriously superior to some men. Is it possible to establish such a line of demarcation with any precision?
Your philosophers are far from being agreed upon this point. Some of them will have it that man is an animal; others are equally sure that the animal is a man. They are all wrong. Man is a being apart, who sometimes sinks himself very low, or who may raise himself very high. As regards his physical nature, man is like the animals, and less well provided for than many of them; for nature has given to them all that man is obliged to invent with the aid of his intelligence for his needs and his preservation. His body is subject to. destruction, like that of the animals; but his spirit has a destiny that he alone can understand, because he alone ~s completely free. Poor human beings who debase yourselves below the brutes! do you not know how to distinguish yourselves from them ? Recognise the superiority of man by his possessing the notion of the existence of God.
THE SPIRITS’ BOOK – Allan Kardec.
La bestoj kaj la homo
592. Se ni faras komparon inter la homo kaj la bestoj rilate la inteligentecon, ŝajnas malfacile streki iun limon, ĉar iuj bestoj estas, en ĉi tiu rilato, evidente superaj al iuj homoj. Ĉu tiu limlinio povas esti precize desegnita?
Pri tiu punkto viaj filozofoj ankoraŭ ne akordas; unuj asertas, ke homo estas besto; aliaj, ke besto estas homo; ili ĉiuj malpravas; la homo estas aparta estulo; kiu iafoje tre malaltiĝas aŭ tre altiĝas. Koncerne la fiziologian organizaĵon, la homo estas tia, kiaj la bestoj, kaj malpli bone provizita, ol multaj el ĉi tiuj; la Naturo donis al la bestoj ĉion, kion la homo devas elpensi per sia intelekto, por kontentigi siajn vivbezonojn kaj sian konservadon; lia korpo eldetruiĝas, kiel tiu de la bestoj, estas vere, sed lia Spirito havas destinon, kiun nur li povas kompreni, ĉar nur la homo estas tute libera. Bedaŭrindaj homoj, vi, kiuj malaltiĝas ĝis sub la bruto! ĉu vi ne scias distingi vin mem de la bestoj? Distingu la homon per lia kapablo pensi pri Dio.”
LA LIBRO DE LA SPIRITOJ – Allan Kardec.
Os Animais e o Homem
592. Se comparamos o homem e os animais em relação à inteligência, parece difícil estabelecer a linha de demarcação, porque certos animais têm, nesse terreno, notória superioridade sobre certos homens. Essa linha de demarcação pode ser estabelecida de maneira precisa?
— Sobre esse assunto os vossos filósofos não estão muito de acordo. Uns querem que o homem seja um animal, e outros que o animal seja uma homem. Estão todos errados. O homem é um ser à parte, que desce às vezes muito baixo ou que pode elevar-se muito alto. No físico o homem é como os animais e menos bem provido que muitos dentre eles; a Natureza lhes deu tudo aquilo que o homem é obrigado a inventar com a sua inteligência para prover às suas necessidades e à sua conservação. Seu corpo se destrói como o dos animais, isto é certo, mas o seu Espírito tem um destino que só ele pode compreender, porque só ele é completamente livre. Pobres homens, que vos rebaixais mais do que os brutos! Não sabeis distinguir-vos deles? Reconhecei o homem pelo pensamento de Deus.
O Livro dos Espíritos – Allan Kardec.

quinta-feira, 20 de julho de 2017

A Nova Era – Fènelon / L'ère nouvelle - Fenelon.

 
A Nova Era – Fènelon.
10 – Um dia, Deus em sua inesgotável caridade, permitiu ao homem ver a verdade através das trevas. Esse dia foi o do advento de Cristo. Depois do vivo clarão, as trevas se fecharam de novo. O mundo, após alternativas de verdade e obscuridade, novamente se perdia. Então, semelhantes aos profetas do Antigo Testamento, os Espíritos começaram a falar e a vos advertir. O mundo foi abalado nas suas bases: o trovão ribombará; sedes firmes!
O Espiritismo é de ordem divina, pois repousa sobre as próprias leis da natureza. E crede que tudo o que é de ordem divina tem um objetivo elevado e útil. Vosso mundo se perdia. A ciência, desenvolvida com o sacrifício dos interesses morais, vos conduzia unicamente ao bem estar material, revertendo-se em proveito do espírito das trevas. Vós o sabeis, cristão; o coração e o amor devem marchar unidos à ciência. O Reino do Cristo, ai de nós! após dezoito séculos, e apesar do sangue de tantos mártires, ainda não chegou. Cristãos, voltai para o Mestre que vos quer salvar. Tudo é fácil para aquele que crê e que ama: o amor o enche de gozo inefável. Sim, meus filhos, o mundo está abalado. Os bons Espíritos vo-lo dizem sempre. Curvai-vos o sopro precursor da tempestade, para não serdes derrubados. Quero dizer: preparai-vos e não vos assemelheis às virgens loucas, que foram apanhadas desprevenidas à chegada do esposo.
A revolução que se prepara é mais moral do que material. Os grandes Espíritos, mensageiros divinos, insuflam a fé, para que todos vós, obreiros esclarecidos e ardentes, façais ouvir vossa humilde voz. Porque vós sois o grão de areia, mas sem os grãos de areia não haveria montanhas. Assim, portanto, que estas palavras: “Nós somos pequenos”, não tenha sentido para vós. A cada um a sua missão, a cada um o seu trabalho. A formiga não constrói o seu formigueiro, e animaizinhos insignificantes não formam continentes? A nova cruzada começou: apóstolos da paz universal, e não da guerra, modernos São Bernardos, olhai para frente e marchai! A lei dos mundos é a lei do progresso. (FÉNELON - Poitiers, 1861)
Livro: O Evangelho Segundo o Espiritismo – Allan Kardec.
L'ère nouvelle - Fenelon.
10. Un jour, Dieu, dans sa charité inépuisable, permit à l'homme de voir la vérité percer les ténèbres ; ce jour était l'avènement du Christ. Après la lumière vive, les ténèbres sont revenues ; le monde, après dês alternatives de vérité et d'obscurité, se perdait de nouveau. Alors, semblables aux prophètes de l'Ancien Testament, les Esprits se mettent à parler et à vous avertir ; le monde est ébranlé dans ses bases ; le tonnerre grondera ; soyez fermes !
Le spiritisme est d'ordre divin, puisqu'il repose sur les lois mêmes de la nature, et croyez bien que tout ce qui est d'ordre divin a un but grand et utile. Votre monde se perdait, la science, développée aux dépens de CE qui est d'ordre moral, tout en vous menant au bien-être matériel, tournait au profit de l'esprit des ténèbres. Vous le savez, chrétiens, le coeur et l'amour doivent marcher unis à la science. Le règne du Christ, hélas ! après dix-huit siècles, et malgré le sang de tant de martyrs, n'est pas encore venu. Chrétiens, revenez au maître qui veut vous sauver. Tout est facile à celui qui croit et qui aime ; l'amour le remplit d'une joie ineffable. Oui, mes enfants, le monde est ébranlé ; les bons Esprits vous le disent assez ; ployez sous le souffle avant-coureur de la tempête, afin de n'être point renversés ; c'est-à-dire préparez-vous, et ne ressemblez pas aux vierges folles qui furent prises au dépourvu à l'arrivée de l'époux.
La révolution qui s'apprête est plutôt morale que matérielle, les grands Esprits, messagers divins, soufflent la foi, pour que vous tous, ouvriers éclairés et ardents, fassiez entendre votre humble voix ; car vous êtes le grain de sable, mais sans grains de sable il n'y aurait pas de montagnes. Ainsi donc, que cette parole : «Nous sommes petits,» n'ait plus de sens pour vous. A chacun sa mission, à chacun son travail. La fourmi ne construit-elle pas l'édifice de sa république, et des animalcules imperceptibles n'élèvent-ils pas des continents ? La nouvelle croisade est commencée ; apôtres de la paix universelle et non d'une guerre, saints Bernard modernes, regardez et marchez en avant : la loi des mondes est la loi du progrès. (FENELON. Poitiers, 1861.)
L’EVANGILE SELON LE SPIRITISME – Allan Kardec.

CONFIANÇA E AMOR – Emmanuel

Um dia, o Homem, cansado de errar, depois de caído no despenhadeiro das próprias faltas, perguntou ao Senhor:
-Amado Mestre, por que não te compadeceste de mim, se te entreguei toda a minha confiança?
E, embora estivesse muito longe, ouvi a voz do Senhor que lhe respondeu, na acústica de consciência.
-Ah! Bendito companheiro de minha alma, por que não te compadeceste de mim que te espero com tanto amor?
Livro: AGORA É O TEMPO.
Emmanuel / Chico Xavier.

quarta-feira, 19 de julho de 2017

RIXAS E QUEIXAS – Emmanuel.

“De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas cousas sejam assim”. TIAGO, 3:10.
Julgamos comumente que os problemas de justiça apenas se manifestam, quando questões graves nos lavam a tribunal.
Justiça, porém, é assunto palpitante de todos os dias e, a cada hora, precisamos dela para a garantia da paz, quanto necessitamos de ar para a sustentação da existência.
Nos mínimos atos, usamos justiça para assegurar a harmonia geral.
Conhecemos a significação do lugar que ocupamos numa fila simples e sabemos respeitá-lo para a conservação da ordem.
Todos estamos acordes em obedecer, espontaneamente, aos preceitos do trânsito, conformando-nos às paradas indispensáveis para segurança da via pública.
Não ignoramos a obrigação de acatar as advertências que regem o emprego da energia elétrica em aparelho determinado, a fim de que não venhamos a comprometer a integridade doméstica.
Em sã consciência, ninguém desdenhará os direitos do vizinho, se não deseja os seus próprios direitos menosprezados.
Lembramo-nos de semelhantes imagens do cotidiano para recordar que em nossas indisposições e ressentimentos, há que pensar igualmente na tranqüilidade dos outros, de todos aqueles que nos partilham a experiência diária, a fim de que não venhamos a furtar-lhes a esperança e a coragem, golpeando-lhes o ânimo e conturbando-lhes o serviço.
Evitemos rixas e queixas.
Para resguardar o equilíbrio da vida coletiva e da vida caseira, atendemos a instruções e sinais, regulamentos e avisos, baseados na experiência dos homens, e para imunizar-nos a vida íntima contra distúrbios e prejuízos concedeu-nos a Divina Providência o controle do pensamento e o governo da língua.
Livro: Palavras de Vida Eterna.
Emmanuel / Chico Xavier.

Lecioneto / pequena lição - 72

lingv/o PV
*lingvoTEZ Vikipedio
1.TEZ
 Sistemo da vortoj uzata de etno aŭ alia homgrupo por interkompreniĝo: fremda, hejma, gepatra lingvo; mi ne scias la lingvon hispanan [1]; lingvo internacia, kiu, ne entrudiĝante en la doman vivon de la popoloj, povus, almenaŭ en landoj kun diverslingva loĝantaro, esti lingvo regna kaj societa [2]; se ni volas havi lingvon tutmondan, ni devas antaŭ ĉio kutimi meti niajn personajn gustojn sur la lastan planon [3]; la lingvo internacia devas vivi, kreski kaj progresi laŭ la samaj leĝoj, laŭ kiaj estis ellaborataj ĉiuj vivaj lingvoj [4]; unu el la plej ĉefaj taskoj de niaj verkistoj devas esti la ellaborado de la lingvo [5]; nia lingvo devas servi ne sole por dokumentoj kaj kontraktoj, sed ankaŭ por la vivo [6]; la lingvo internacia restas senŝanĝa en tiu formo, en kiu ĝi estas proponita de mi[7].
2.TEZ
Tiu sistemo rigardata kiel karakterizo de speciala grupo da individuoj aŭ de aparta fako: la komuna, scienca, teĥnika lingvo; la biblia, popola lingvo; la lingvo de la metiistoj, ŝtelistoj ktp. SIN:idiomoSUB:ĵargonoslangodialekto
3.TEZ
Ĉio servanta por esprimi pensojn aŭ sentojn: la lingvo de la surdmutuloj, de la bestoj; la algebra lingvo. SUB:mimikoPRT:signo
4.TEZ
 Aro da signoĉenoj difinita per formala gramatiko (sintakso), al kiuj signoĉenoj ofte estas atribuita signifo (semantiko): formala lingvo (kontraste al la homa lingvo, ĉu nature etna kiel la angla, ĉu planlingvo kiel Esperanto); regula, senkunteksta, kuntekstohava lingvo (t.e. difinita per gramatiko apartenanta al samnoma tipo).
lingvaTEZ
Rilata al lingvo: lingvaj demandoj, studoj. SUB:lingvistika.
lingvaĵo
1.TEZ
Lingva fenomeno; trajto, detalo, apartaĵo, esprimilo, elemento de lingvo: enkonduki progresantojn en la lingvajn terenojn de Esperantujo, kie la normo ankoraŭ ne tute kristaliĝis aŭ ne stabiliĝis, kaj indiki subtilajn lingvaĵojn atentindajn kaj polurindajn [8]; plezuro diluita de mislingvaĵoj [9]; ŝi laŭdis min kaj korektis kelkajn nacilingvaĵojn [10]; franclingvaĵoZ (trajto tipe franclingva)SUB:dirmanieroesprimoparolturno
2.
Ies tipa maniero sin esprimi per lingvo: la lingvaĵo de la libro estas ĝenerale bona kaj flua [11]; la lingvaĵo estas lia propra, ankoraŭ ne tre vortriĉa esperanto; [12].
lingvano
 Homo scianta kaj uzanta koncernan lingvon, ano de la koncerna lingvokomunumo (lingvanaro): anglalingvano, franclingvano, ruslingvano; alilingvano; samlingvano; esperantlingvanoesperantisto 
Rim.: Oni vidas ke „lingvan“ estas ofte uzata kvazaŭsufikse. Imitante nacilingvojn oni ankaŭ diras sinonime per pli longa priskriba maniero: „parolanto de“ (koncerna lingvo).
lingvisto, lingvosciencistoTEZ Vikipedio
Sciencisto, kiu studas pure lingvajn demandojn, fakulo pri lingvoscienco. SUP:filologo
cellingvoTEZ
Lingvo en kiun oni tradukas. ANT:fontolingvo
faklingvoTEZ Vikipedio
La terminaro kaj la tradiciaj parolmanieroj uzataj en iu fako aŭ okupo; profesia ĵargono1.b.
fontolingvoTEZ
1.TEZ
Lingvo el kiu oni tradukas. ANT:cellingvo
2.
Lingvo el kiu alia lingvo pruntas vorton, parolmanieron aŭ alian lingvan trajton: se la fontolingvo uzas nelatinan alfabeton, la (pruntata) vorto do devas esti „transskribata“ en la esperantan alfabeton [13].
gestolingvo, signolingvoTEZ Vikipedio
 Lingvo kiu signifojn peras ne per sonoj, sed per gestoj, korpaj kaj vizaĝaj esprimoj: min surprizis ke ekzistas aparta sveda gestolingvo [14].
interlingvo Vikipedio
1.TEZ
 Lingvo komune uzata de malsamlingvanoj por sin interkompreni: la rusa kiel interlingvo en orienta Eŭropo [15]. en Afganujo ... la Persa estas la ĝenerala interlingvo [16].
2.TEZ
=pontolingvo oni enkondukas interlingvon, tiel ke ĉiu traduko iru el ajna fonta lingvo al la interlingvo kaj de tie plu al la dezirataj celaj lingvoj [17].
maŝinlingvoTEZ
 Lingvo kiun sentraduke komprenas kaj rekte interpretas la aparataro de komputilo. VD:kodoasembla lingvo
mortinta lingvoZTEZ Vikipedio
 Lingvo ne plu uzata en la ordinara interhoma komunikado, eventuale konservita en skribaj fontoj kaj eventuale uzata en ritaj aŭ aliaj specialaj okazoj: elekti ian el la lingvoj mortintaj (ekzemple latinan, grekan, hebrean) [18]; tia revivigo de mortinta lingvo ne estas unika [19].

Rim.: PV kaj la PIV-oj ne mencias la bone atestitan zamenhofan terminon „mortinta lingvo“; anstataŭe ili donas „la vivaj kaj mortaj lingvojZ“ [20]kion ili markas kiel zamenhofan. Ĝis nun neniu povis al mi indiki la zamenhofan fonton de ĉi tiu ekzemplo, kiu tute malakordas kun la zorga zamenhofa distingado inter „mortinta“, „morta1“ kaj „malviva1.a“. Eĉ se tia escepta apero ekzistas, ĝi tamen ne estas la normala dirmaniero zamenhofa, kaj ĝia uzo en la PIV-oj estas misprezento; sed supozeble ĝi estas simple falsita el „El ĉiuj ekzistantaj lingvoj vivaj, mortintaj kaj artaj la kongreso povas elekti sole nur unu lingvon: Esperanto“ [21][Sergio Pokrovskij]
planlingvoTEZ Vikipedio
 Lingvo konscie kreita laŭ plano, almenaŭ je sia komenciĝo: al Eugen Wüster ni dankas por la enkonduko de terminoj „planlingvo“ kaj „esperantologio“ [22].
plurlingveco, multlingveco Vikipedio
1.TEZ
Scio, uzo de pluraj lingvoj fare de homo: plurlingveco de infanoj [23]ANT:unulingveco
2.TEZ
=plurlingvismo kiel la ĉefa demando reliefiĝis, kiel konservi multlingvecon kaj samtempe tamen plifaciligi la komunikadon [24]; se Eŭropo vere volas protekti sian plurlingvecon, ĝi devos zorgi ke neniu lingvo atingu superecon [25].
plurlingvismoTEZ Vikipedio
 Situacio, en kiu pluraj lingvoj estas uzataj; plurlingveco2la orientiĝo al plurlingvismo ... ĉiam pli karakterizas almenaŭ la eliton de la Esperanto-movado [26]ANT:unulingvismo
plurlingvuloTEZ
 Homo scianta plurajn lingvojn; poliglotoenlande vojaĝanta hindo, krom se li estas escepta plurlingvulo, devas paroli ĉie la anglan lingvon [27]ANT:unulingvulo
pontolingvoTEZ
Intera lingvo en kiun oni tradukas por poste plu traduki en cellingvon: Esperanto servis kiel pontolingvo por traduki verkojn el la hungara en la ĉinan;  pontolingvo estas utila rimedo en plurlingva tradukado, ĉar se necesas traduki el m programlingvoj en n maŝinlingvojn, ĝi ebligas konstrui nur m+n tradukilojn (m tradukilojn el la fontaj lingvoj en la pontan, plus n tradukilojn el la ponta lingvo en la celajn), anstataŭ m×n rektajn tradukilojn.
pralingvoTEZ Vikipedio
 Lingvo, el kies dialektoj devenas grupo da parencaj lingvoj (formantaj lingvofamilion): Latino estas la pralingvo por la latinida lingvofamilio; sed ion parencan oni trovas, eĉ en loko tre nobla, en lingvo plej proksima al la komuna pralingvo de grekoj, latinoj, ĝermanoj kaj slavoj: en la sanskrito [28].
programlingvoTEZ Vikipedio
 Formala lingvo por prezenti komputilajn programojn: Algolo, Fortrano, Paskalo kaj C estas famaj programlingvoj; altnivela, ordonema, deklarema, strukturema, objektema programlingvo.
translingvigiTEZ
(malofte)
=traduki provante translingvigi, oni sekvas ideon, ĝin forĵetas, kaptas alian, ĝin forĵetas, ktp [29].
unulingveco
1.TEZ
 Scio, uzo de sole unu lingvo fare de homo: la eŭropa situacio ... helpas klarigi la obstinan unulingvecon de britoj [30]ANT:plurlingveco1
2.TEZ
 Situacio, en kiu sole unu lingvo estas uzata: en „Esenco kaj estonteco de la ideo de Lingvo internacia“ [L. L. Zamenhof] opinias, ke la unulingveco de la homaro neniel estus malbono [31].
unulingvismoTEZ
 Situacio, en kiu sole unu lingvo estas uzata; unulingveco2Leonard Orban komencis foliumi gazeton, kiun li poste levis por citi filozofon, laŭ kiu unulingvismo facile kaŭzas «unupensismon» [32].ANT:plurlingvismo
unulingvuloTEZ
 Tiu, kiu scias sole unu lingvon: ĉu dulingvuloj akiras trian lingvon pli rapide ol unulingvuloj akiras la saman lingvon [33]ANT:plurlingvulo
lingvosciencoTEZ Vikipedio
 Scienco pri la homaj lingvoj, iliaj evoluo kaj funkciado: ne estante fakulo en lingvoscienco, li (Zamenhof) tamen kreis esperanton dum centoj da sciencoriĉaj filologoj kaj lingvistoj amasigis plej lertajn kaj konvinkajn argumentojn por „pruvi“, ke artefarita lingvo estas utopia entrepreno [34]; en NPIV „morfem/o“ ricevis tute alian difinon laŭ moderna (Usondevena) lingvoscienco [35]VD:filologiointerlingvistiko
lingvosciencaTEZ
Rilata al lingvoscienco: [la „interna ideo“] estis ia unuecigilo kaj ludis atentindan rolon en la kriza epoko, kiam matematikuloj kaj logikemuloj maltrafe volis enkonduki sur la lingvosciencan kampon disciplinojn taŭgajn nur en abstraktaj sciencoj [36].
planlingvosciencoTEZ
 Scienco pri planlingvoj, parto de lingvosciencolaŭ vidpunkto de preskriba planlingvoscienco ... la artikolo estas forigenda [37].
***
Lingvo 1 língua, linguagem. 2 idioma. lingva (relativo a língua) linguístico, idiomático. lingvaĉo algaravia, charabiá. lingvaĵo (tb. idiotismo, idiomaĵo) (expressão própria de uma língua) idiotismo. lingviko (ling.) = lingvoscienco. lingvisto (especialista em linguística) linguista. lingvistiko (ling.) = lingvoscienco. lingvoscienco (tb. lingviko, lingvistiko) (ling.: ciência dos fatos da linguagem) linguística, glossologia, glotologia. anglalingvano (indivíduo que fala inglês) anglófono. cellingvo (em tradução, língua para a qual se verte um enunciado) língua-alvo, língua de chegada. Vd. fontlingvo. dulingva bilíngue. dulingvismo biliguismo. fingrolingvo alfabeto manual (para surdos-mudos). fontlingvo (em tradução, língua em que está o enunciado que se quer traduzir para a língua-alvo) língua-fonte, língua de origem. Vd. cellingvo. franclingvano (indivíduo que fala francês) francófono. fremdlingva de língua estrangeira. fremdlingvo língua estrangeira. gestolingvo (meio de comunicação por gestos e sinais, usado pelos surdos-mudos) língua de sinais. interlingvisto (especialista em interlinguística) interlinguista. interlingvistiko (ling.: estudo das condições linguísticas, culturais e sociológicas do uso de uma língua comum nas relações internacioanais) interlinguística. kaŝlingvo língua secreta. mondlingvo (tb. internacia lingvo) língua mundial, língua internacional. planlingvo (ling.) (tb. artefarita lingvo) língua planejada, língua construída, língua artificial, “conlang”. plurlingva 1 (que fala várias línguas) poliglota. (que está escrito em várias línguas) plurilíngue, poliglota: plurlingva vortaro dicionário plurilíngue. pontlingvo (língua para a qual um texto foi traduzido e da qual se fazem traduções para outras línguas) língua-ponte. portugallingva de português: portugallingva vortaro dicionário de português. portugallingve em português. portugallingvano (indivíduo que fala português) lusófono. signolingvo = gestolingvo. unulingva (que usa apenas uma língua) unilíngue, monolíngue. ¨ artefarita lingvo (tb. planlingvo) (ling.) língua artificial. brazila gestolingvo língua brasileira de sinais. brazila signolingvo = brazila gestolingvo. formortinta lingvo (ling.: língua totalmente desaparecida, da qual não restou nenhum documento ou que deixou pouquíssimas evidências, como o lombardo, o burgúndio etc.) língua extinta. internacia lingvo língua internacional. keltaj lingvoj línguas célticas. konstruita lingvo (ling.) = planlingvo. latina lingvo (ling.) = latino. latinida lingvo (ling.) língua neolatina, língua românica. mortinta lingvo (ling.: aquela da qual não há mais nativos falantes, e que só é conhecida através de documentos, como o grego antigo) língua morta.
Idiomo idioma, linguagem, língua. idioma idiomático. idiomaĵo 1 (ling.: traço ou construção peculiar de uma determinada língua) idiotismo, idiomatismo. 2 (tb. idiotismo) (ling.: locução própria de uma língua, cuja tradução literal não faz sentido numa outra língua de estrutura análoga) idiotismo, idiomatismo, expressão idiomática.
Dicionário de Túlio Flores
Português-Esperanto / Esperanto-Português.

Oração

Oração

Nossa Receita