segunda-feira, 31 de julho de 2017

SEMPRE AGORA – Emmanuel.

“... eis aqui agora o tempo aceitável, eis aqui agora o dia da salvação.”-Paulo. (II Coríntios, 6:2 ).
   Há também uma sinonímia para as estâncias da vida e oportunidades da alma.
Todas as circunstâncias significam ocasiões para o cultivo de valores do espírito, como sejam :
saúde - edificação;
moléstia – aprimoramento;
juventude- preparo;
madureza – juízo;
prosperidade – construção;
penúria – diligência;
êxito – serviço;
fracasso – experiência;
direção – exemplo;
subalternidade – cooperação;
regozijo – prudência;
tristeza – coragem;
liberdade – disciplina;
compromisso – fidelidade;
casamento – aprendizado;
celibato – abnegação;
trabalho – dever;
repouso – proveito.
As mais diversas situações do cotidiano expressam a vinda de momento adequado para que venhamos a realizar o melhor.
Não te ponhas, assim, a aguardar o futuro para atender à procura da verdade e à lavoura do bem.
O apóstolo Paulo, profundo conhecedor das necessidades humanas, indica acertadamente o tempo da elevação espiritual como sendo sempre agora.
Livro: Palavras de Vida Eterna.
Emmanuel / Chico Xavier.

Cartões - 116












domingo, 30 de julho de 2017

Prece do Coração - 57

Ó Deus
Venho entregar-me a Ti de corpo e alma. Acomodo-me da melhor maneira possível. Solto os braços, as pernas e bem apóio a cabeça. Estou pronto e penso em Ti. Imagino-Te como um grande sol, de onde partem raios reconfortantes, penetrantes, saudáveis! Vou mentalizando esta deslumbrante luz, que enxergo em beleza e perfeição. Seus raios aproximam-se de mim. Começo a senti-los como preciosa energia a agir na mente, dissolvendo desejos pecaminosos, artimanhas, vícios, frustrações, pensamentos estes sombrios e negativos. A Tua luz higieniza, limpa todo o meu cosmo mental. Respiro profundamente, retenho e expiro o ar com lentidão e vou prosseguindo, sentindo a luz que trabalha em mim. Noto que existe uma boa diferença entre o que era antes e o que sou agora. Estou mais tranqüilo e te agradeço por isso. Obrigado! Obrigado!
Livro: Prece do Coração.
Lourival Lopes.

Pensando Positivo – 136

Edifique o castelo da felicidade sobre bases sólidas.
Essa construção, para ser erguida, precisará em maior quantidade de um material chamado amor.
Os outros materiais não serão menos importantes, pois consciência tranqüila e humildade ajudam na edificação.
Quem queira fazer ao contrário, usando de arrogância, prepotência ou vaidade, não conseguirá manter em pé a sua obra.
Mas, você saberá conservá-la, pois tem muito amor para dar.
Livro: Pensando Positivo.
Lourival Lopes.

sábado, 29 de julho de 2017

Lecioneto / pequena lição - 74

streb6i (ntr) Energie streĉi la fortojn de la korpo, menso aŭ spirito, por atingi celon: kiam komencas frosti, vi tuj strebas ekster la landonZĉio devas senripoze strebi antaŭen!Zmi povas ja fariĝi majstro, mi laboros k mi strebos antaŭen!Zal malpieco strebas ilia animoXnur al bono k vero mi strebasZmi luktis k strebis por la infanoZ aspiripenisopiri.
streb(ad)o. Ag(ad)o de iu, kiu strebas: sed—ĉie blinda k malica strebo!Kekzistas homoj, kiuj de tempo al tempo sentas strebadon al poezioZ.
streĉ/i (tr)
1 Forte tiri suplan objekton k teni ĝin en pli longigita aŭ pli larĝigita stato: streĉi ŝnuron rigidastreĉi draton tra la vojostreĉi nodonstreĉi pergamenon sur la aperturostreĉi la tendotolon per lignaj najloj; (analoge) kiam la tamburo estis sufiĉe streĉitaB.
2 En alta grado uzi sian korpan forton por ia movo, gesto: li pli fiere levis sian kapon, streĉis sian kolonZstreĉi la muskolojn de la brakojstreĉi siajn krurojn (por refreŝiĝi post sidado); la ĉevalo streĉis la orelojn; (analoge) streĉi la okulojnZ (pf).
3 (f) Uzi plej energie siajn psikajn fortojn, por atingi celon: mi streĉos ĉiujn miajn fortojn k nepre alvenosZstreĉi la rigardonZ, la atentonBstreĉi sian memoronvane vi streĉis viajn pensojnZli meditis tiel, ke lia cerbo estis forte streĉitaZ; (analoge) streĉi la kuraĝon.
4 Apliki forton (de tiro, premo, flekso, tordo ks) al elasta korpo, por iel utiligi la rezultontan laboron: streĉi risortonBtordostangon; (analoge) streĉi horloĝonB (ties risorton); li instruis miajn brakojn streĉi kupran pafarkonX.
5 🏠 Kunigi la tajlitajn ŝtonojn de arko aŭ volbo k kunfiksi ilin per ŝlosilo.
streĉa. Karakterizata de streĉo: la vivo devus esti streĉa bataloZstreĉe laĉita korseto.
streĉo
1 Apliko de forto al parto de la korpo aŭ al pli-malpli elasta objekto: kiu transmovas ŝtonojn, faras al si difekton per streĉoZvundo de muskolo post streĉostango sub streĉo de tiro emas plilongiĝi; (fteni la okulojn en streĉoZdank’ al la lasta streĉo de mia energioZ streĉolimo.
2  Ĉiu el la agoj de fortoj, kiuj deformas korpon: flekso, kunpremo, tordo, tiro, tondo.
streĉado. Longa aŭ ripeta streĉo: troa streĉado de la okuloj povas kaŭzi kronikan kataronZ; (fhordaŭra streĉado de la atento estas peno, kiun infanoj ne kapablas.
streĉeco. streĉiteco: ŝi senvive falis, tiel efikis sur ŝi la streĉeco, timo k doloroZ.
streĉiĝi. Iĝi streĉita: ŝtofo, kiu facile streĉiĝasla naĝmembrano inter la fingroj tiel streĉiĝis, ke ĝi disŝiriĝisZĉiuj ĝermis, rapide elkreskis, ĉio, kio havis vivon, streĉiĝis suprenZli streĉiĝis sur la pintoj de la piedoj, por atingi la libron; (fla haroj streĉiĝasZ (de teruro); streĉiĝi el la haŭtoZ (pro subita surprizego).
streĉiĝo
1 Ŝanĝo de formo, kiun suferas korpo sub influo de tir-, prem- aŭ tordo-forto: streĉiĝo de trabo, de pontoplanko.
2 Uzo plej energia de io: tio postulas la streĉiĝon de ĉiuj fortoj de la prudento k de la voloZŝia penegado, per sia propra tro forta streĉiĝo, nepovebligis ĉiun progresonZ.
streĉilo. Io, kio servas por streĉi: streĉilo de dratostreĉilo de poŝhorloĝo.
streĉita
1 Tia, ke oni ĝin fizike streĉis: streĉita kaŭĉuka ŝnurostreĉita arko«(S)streĉita Kordo» (poemaro de Kaloĉajo).
2 Λ (pp parolsono) Tia, ke ĉe ĝia prononco la muskoloj estas streĉitaj pli ol ĉe sono, kun kiu oni faras komparon: ĝenerale la franclingvaj vokaloj estas pli streĉitaj ol la anglalingvaj.
3 (f) Ekstreme energia: streĉita marŝoBĉe tiu streĉita laboro ĝi rompis al si la femuronZla tuta mondo E-ista atendas kun streĉita atendo la rezultojn de viaj laborojZŝi pensis, ke forte streĉita febra penegado kompensos al la cerbo la jarojn de senlaborecoZ.
4 (f) Kriza: streĉitaj diplomatiaj rilatoj.
streĉiteco. Stato, karaktero de tio, kio estas streĉita: la streĉiteco de la politika situacio.
ĉirkaŭstreĉi. Stringi.
disstreĉi. Disigi per streĉo.
kontraŭstreĉi. streĉi, por rezisti: estis tia vento, ke oni vere devis sin kontraŭstreĉiZ.
kunstreĉi. Kunigi per streĉo.
malstreĉi. Ĉesi streĉi: malstreĉu vin k iom ripozuli estis kiel instrumento, kies kordoj malstreĉiĝis k ne plu povas soniZmalstreĉita kablo, risorto.
malstreĉa. Ne rigida, ne strikta.  loza.
trostreĉi. Tro forte aŭ ofte streĉi: cerba, lerneja trostreĉado.
sukstreĉo 🍁 Ŝvelo de planto pro premo de la suko.
ŝustreĉilo. Aparato, kiun oni enmetas en ŝuojn ks, por konservi ilian formon.


***
Strebi(i.) esforçar-se, empenhar-se, buscar.strebo (tb. strebado) (grande esforço empregado na aquisição de algo ou na execução de um trabalho) impulso, ímpeto, molição.¨strebadi al disputar.

Streĉi(tr.) 1 entesar, esticar, retesar, engatilhar, tornar tenso, armar (mola, fuzil, arco), distender. 2 apertar, dar corda (em relógio). streĉa esticado, retesado, tenso, estricto.streĉo contração, tensão. streĉado(tb. streĉiĝo) contração, tensão, distensão. streĉeco (med.) estresse.streĉiĝi distender-se.streĉiĝo (tb. streĉado) contração, tensão, distensão. streĉilo (tb. streĉoŝlosilo) chave (de dar corda, de afinar).streĉita tenso, retesado, esticado. streĉoŝlosilo = streĉilo. streĉpesilo balança de mola. fortostreĉo esforço. gambodisstreĉo (gin., bail.) = spagato. malstreĉa bambo, relaxado, frouxo. malstreĉi (tr.) 1 relaxar, afrouxar. 2 desentesar, desapertar. malstreĉita(tb. loza) bambo, relaxado, frouxo, largo, folgado. ¨malstreĉi sin desabafar, abrir o coração.
Dicionário de Túlio Flores
Português-Esperanto / Esperanto-Português.

Ĉu io nova sub la suno? - Gian Piero Savio

Konata dirmaniero asertas: "Nenio nova sub la suno". Ĝi estas elprenita el la Biblio (Kohelet - 1,9) kaj, en tia kunteksto, signifas, ke ekde la kreado de la mondo, nenio nova okazis sur ĝi: dum la jarmiloj daŭre okazadas la samaj situacioj kaj eventoj — nenio estas vera novaĵo. En la ĉiutaga lingvo oni uzas tiun dirmanieron por konstati, ofte bedaŭre, ke tio, kion oni pensis alia ol konata realo, fakte estas ekzakte la sama.
Sed nun evidentiĝas, ke, ne nur estas io nova "sub la suno" sed eĉ io rilata ĝuste al ĝi, car rezultoj de lastatempa esploro celas plene renversi la tradician medicinan aliron al la sunradioj. Dum la lastaj jaroj oni celis eduki la publikon sin ŝirmi kontraŭ la sunradioj, respondecaj pri haŭtkancero. La plejmulto de la publiko daŭre sin ŝirmadas kontraŭ la sunlumo ankaŭ, post kiam oni sukcesis pruvi ĝ ian, ĝis nun solan, utilon, kiel grava provizanto de D-vitamino.
La D-vitaminon ofte kaj sufiĉe entenas normala nutrado. Necesas aldone alpreni ĝin, nur se oni vivas en daŭra malluma areo (vintre en la alte norda hemisfero) aŭ kie la homon ne atingas sufiĉa kvanto de la necesa ultraviola (mallonge UV) radiado. Temas pri elektromagneta radiado kaj oni ĝin dividas laŭ ondolongo (mezurita en miliardonoj de metro, simbole nm. t.e. nanometroj) en tri intervalojn UVA, UVB kaj UVC.
La radioj en la intervalo UVA, nomataj ankaŭ "nigra lumo", trairas ordinaran vitron kaj bronzas la homan haŭton kaj ĝis nun oni nur rigardis ilin kiel kancerigaj. Skipo da esploristoj el la universitato de Edinburgo en Skotlando asertas nun, ke sunradioj havas ankaŭ kelkajn sanigajn utilojn, kiuj supervenkas la riskon de haŭtkancero. La rezultoj de ilia esploro, publikigitaj lastaprile, emas pruvi, ke UVA-sunradioj kontribuas al malaltigo de sangopremo, malpliigas riskon de kor- kaj cerbatakoj, kaj eĉ kontribuas al plilongigo de la vivo. Ĉar la UVA-radioj, pro ilia taŭga ondolongo, penetras en la korpon, ili efike bremsas procezojn de oksidado en la haŭto kaj sango, konata kunrespondeculo pri difektiĝo de ĉelmembrano, de proteinoj kaj eĉ de la ĉelgenaro, t.e. de la DNA mem.
Laŭ la esploristoj, iliaj esplorrezultoj konformas al pliiĝo de nombro da atakoj pro tro alta sangopremo dum la vintraj monatoj. En la esploro partoprenis 24 sanaj plenaĝuloj, kiujn oni akurate elmetis al UVA-sunradioj kaj post tio ili montris, dum 50 minutoj, malaltigon de la sangopremo. Male, kiam oni elmetis ilin al lampo, eliganta nur sunvarmon, sen UVA-radiado, evidentiĝis neniu ŝanĝo en la sangopremo. La esploristoj asertas, ke la mekanismo, pro kiu la suno kaŭzas malaltigon de la sangopremo, estas malsimila ol tiu kontribuanta al produktado de D-vitamino, ĉar ĝi postulas  kontakton inter la sunradioj kaj la haŭto por sekrecii la substancon, kiu kaŭzas la malaltigon de la sangopremo.
Ĉar en la norda Eŭropo, la mortokvanto pro kor- kaj cerbatakoj estas je 80 procentoj pli alta ol tiu pro haŭtkancero, la esploristoj rekomendas revalorigi la utilon de sunradioj por la sano.
Konklude: ĉu sunbruniĝi aŭ ne? Eĉ sen sciencaj esploroj, jam delonge oni scias, ke sunlumo sendube plibonigas la homan humoron kaj ke, bonhumoro plibonigas la vivon, do ĉiukaze indas kapti sunradiojn. Sed, laŭ la fama latina dirmaniero "In medio stat virtus" (nome: "En la mezo troviĝas virto"), nin elmetante al suno, ni faros tion prudente.

sexta-feira, 28 de julho de 2017

O renascer – Rosângela.

Normalmente discutimos as questões referentes ao renascimento corporal, entrelaçando esse ou aquele argumento, perpassando impressões e casos vários, probatórios, do nosso conhecimento.
O renascimento no corpo, todavia, reclama o nosso esforço, no sentido de refazer a própria romagem, utilizando-nos das felizes lições que a Doutrina do Consolador vem-nos apresentando, há tanto tempo.
Renascer em nova indumentária fisiológica é reencarnar. Muito embora o peso que o termo deixa transparecer para alguns, não resta dúvida de que, sendo lei divina, todos nela estamos incursos. Os que creem na ação dessa lei quanto os que não a admitem, todos estamos sujeitos ao seu comando.
O ressurgimento no corpo, concitando-nos à mudança de posicionamento ético em face das vivências que empreendemos, torna necessária a observação das recomendações ou dos lembretes que nos chegam por meio da mostragem dos que estão lacrimosos, sofridos e marcados por rudes expiações no mundo, junto a tantos que remoem amarguras de aparência interminável.
Mas, ao lado disso, verificamos os que se gloriam no trabalho são e afanoso, contínuo e feliz, na expansão das alegrias e da esperança, do amor e do bem, na trajetória dos seus dias. Acompanhemos esses quadros, a fim de fazermos nossa própria escolha, uma vez que sabemos que a colheita que se faz agora não passa do resultado da sementeira efetuada por nós mesmos, em outra ocasião...
Ante a bênção do renascimento em que você está matriculado, não desdenhe as experiências que o alcançam, convocando-o ao serviço para o encontro com Jesus, nosso Senhor.
Trabalhe e aprimore-se. Aprimore-se e sirva. Sirva e passe, fazendo luz a sua volta, clareando a sua reencarnação, renascendo também em espírito, assemelhando-se ao Criador pelo amor que espalhe.
Rosângela / J. Raul Teixeira.

Lecioneto / pequena lição - 73

klopod/i PV
*klopodiTEZ
(ntr)

Uzi sian kapablon kaj energion por efektivigi ion per ĉiuspecaj provoj: li pensis kaj klopodis pri la malfeliĉa loĝantaroB; li klopodas ĉe la ministro pri sia domo kaj kampoZ; klopodi por fondi societon, por ricevi subvencion, trovi loĝejon; multe klopodi por atingi neniun rezulton; ĉiu klopodu nur en sia metioZ.

Rim.: Celi, okupiĝi, klopodi, zorgi estas sencoparencaj, sed celi insistas pri la deziro al la atingotaĵo, klopodi pri la eksteraj agoj, paŝoj kaj provoj necesaj por sukcesi, okupiĝi pri la streĉo de la atento kaj la absorbiĝo de la spirito, zorgi pri la maltrankvileta atento kaj la prirespondeco koncerne la farotaĵon.
klopodoTEZ
1.
Zorga kaj pena agado por realigi entreprenon kaj venki eblajn kontraŭaĵojn: la klopodo trovi lanterniston falis sur la konsulo de UsonoB; mi estas en klopodoj de l' kapo ĝis piedojZ.
2.
Maltrankviliga prizorgo, maltrankviletigo: mankis al Petro klopodoj, li aĉetis al si domon PrV; pli da havo, pli da klopodoj PrV; tute vane vi faras al vi multe da klopodoj pri la uzado de la artikoloZ;ne faru al vi la klopodon, mi trovos mem la straton.
klopodaTEZ
Haviganta klopodojn: klopoda laboro.
klopodema
Kiu klopodas, penas, provadas por atingi celojn: li estas honesta kaj klopodema [1].
         ***
Klopodi (i.) esforçar-se, empenhar-se, diligenciar, labutar, lidar, bracejar. klopoda penoso, laborioso. klopodo (tb. klopodado) esforço, labuta, empenho, lida, afã, batalha, campanha. klopodegi (i.) afanar-se, afadigar-se. klopodema ativo, inquieto. klopodemulo (trabalhador esforçado) pé-de-boi. klopodiga (tb. klopodplena, klopoda) penoso, laborioso. klopodigi fazer que alguém se esforce. ekklopodi (i.) pôr-se em campo, começar a esforçar-se. senklopode sem custo. ¨ klopodi por disputar. abelaj klopodoj (fig.) esforços muito pequenos. || fari al si la klopodon dar-se ao trabalho de.
Dicionário de Túlio Flores
Português-Esperanto / Esperanto-Português.

A cólera / La cólera / ANGER

O orgulho vos induz a julgar-vos mais do que sois; a não suportardes uma comparação que vos possa rebaixar; a vos considerardes, ao contrário, tão acima dos vossos irmãos, quer em espírito, quer em posição social, quer mesmo em vantagens pessoais, que o menor paralelo vos irrita e aborrece. Que sucede então? — Entregais-vos à cólera.
Pesquisai a origem desses acessos de demência passageira que vos assemelham ao bruto, fazendo-vos perder o sangue-frio e a razão; pesquisai e, quase sempre, deparareis com o orgulho ferido. Que é o que vos faz repelir, coléricos, os mais ponderados conselhos, senão o orgulho ferido por uma contradição? Até mesmo as impaciências, que se originam de contrariedades muitas vezes pueris, decorrem da importância que cada um liga à sua personalidade, diante da qual entende que todos se devem dobrar.
Em seu frenesi, o homem colérico a tudo se atira: à natureza bruta, aos objetos inanimados, quebrando-os porque lhe não obedecem. Ah! se nesses momentos pudesse ele observar-se a sangue-frio, ou teria medo de si próprio, ou bem ridículo se acharia! Imagine ele por aí que impressão produzirá nos outros. Quando não fosse pelo respeito que deve a si mesmo, cumpria-lhe esforçar-se por vencer um pendor que o torna objeto de piedade.
Se ponderasse que a cólera a nada remedeia, que lhe altera a saúde e compromete até a vida, reconheceria ser ele próprio a sua primeira vítima. Mas, outra consideração, sobretudo, devera contê-lo, a de que torna infelizes todos os que o cercam. Se tem coração, não lhe será motivo de remorso fazer que sofram os entes a quem mais ama? E que pesar mortal se, num acesso de fúria, praticasse um ato que houvesse de deplorar toda a sua vida!
Em suma, a cólera não exclui certas qualidades do coração, mas impede se faça muito bem e pode levar à prática de muito mal. Isto deve bastar para induzir o homem a esforçar-se pela dominar. O espírita, ao demais, é concitado a isso por outro motivo: o de que a cólera é contrária à caridade e à humildade cristãs. — Um Espírito protetor. (Bordéus, 1863.)
O Evangelho segundo o Espiritismo – Allan Kardec.
La cólera
9. El orgullo os conduce a creeros más de lo que sois, a no poder sufrir uma comparación que pueda rebajaros, a veros, por el contrario, de tal modo por encima devuestros hermanos, sea como genio, sea como posición social, sea también como ventajas personales, que el menor paralelo os irrita y os resiente; ¿y qué sucede entonces? Que os entregáis a la cólera.
Buscad el origen de esos accesos de demencia pasajera que os asimilan al bruto, haciéndoos perder la sangre fría y la razón; buscad y encontraréis casi siempre por base el orgullo resentido. ¿Acaso no es el orgullo resentido por una contradicción el que os hace desechar las observaciones justas, el que os hace rechazar con cólera los más sabios consejos? Aun la impaciencia que causan las contrariedades, a menudo pueriles, son ocasionadas por la importancia que se da a la personalidad ante la cual se cree que todo debe doblarse.
En su frenesí, el hombre encolerizado la pega con todo, con la naturaleza bruta, con los objetos inanimados, que rompe porque no le obedecen. ¡Ah! si en esos momentos pudiera mirarse con sangre fría, se horrorizaría de sí mismo, se contemplaria muy ridículo! Con esto puede juzgar de la impresión que debe producir a los demás. Aun cuando no fuese más que por respeto a sí mismo, debería esforzarse en vencer uma inclinación que le hace objeto de piedad.
Si pensase que la cólera no remedia nada, que altera su salud y aun compromete su vida, vería que es la primera víctima de ella; pero otra consideración debería sobre todo detenerle, y es la de pensar que hace desgraciados a todos los que le rodean; si tiene corazón, ¿no es un remordimiento para él hacer sufrir a los seres que más ama? ¡Y qué sentimiento tan mortal, si en un acceso de arrebato cometiese un acto que tuviera que reprocharse toda la vida!
En conclusión, la cólera no excluye ciertas cualidades del corazón; pero impide hacer mucho bien y puede contribuir a que se haga mucho ma!; esto debe bastar para excitar a que se hagan esfuerzos para dominarla. El espiritista, además, es inducido por otro motivo, cual es el de que es contraria a la caridad y la humildad cristianas. (Un Espíritu protector. Bordeaux, 1863).
EL EVANGELIO SEGÚN EL ESPIRITISMO – Allan Kardec.
ANGER
9. Pride induces you to judge yourselves to be more than you are and to repel any comparison which might discredit you. You consider yourselves to be so much higher than your fellow men or women, be it in spirit, in social position or even in personal advantage, that the least parallel irritates and annoys you. What happens then? You give way to anger.
Investigate the origin of these outbursts of passing dementia, which make you resemble a savage by losing your self-possession and reason; and if you do, then you will almost always be faced with hurt pride. Perchance, is it not pride which has been hurt by a contradiction which makes you repel justifiable observations and angrily reject the wisest counsel? Even impatience originating from contrarieties, and often childish ones at that, comes from the importance which each individual gives to their own personality, before which it has been given to understand that everyone should bow down.
In their frenzy, wrathful people hurl themselves at everything, from their own savage nature to lifeless objects, breaking them because they do not obey! Ah! If they could but see themselves at these moments, looking on in cold blood! Either they would be afraid of themselves, or they would think themselves simply ridiculous! Imagine then the impression made on others! Even if it is merely out of respect for oneself, it behoves one to make an effort to overcome this inclination which only makes one into a pitiable object.
If we reflect that anger in no way helps, in fact it modifies our health even to putting our life at risk, then we would recognise that we are nothing more than our own victims. But above all, there is yet another consideration which should restrain us, that of the unhappiness this kind of behaviour brings to all those around us. If we have a heart, would not this anger be a motive for remorse for having caused those we love to suffer? What a terrible moral weight upon us if, in an excess of fury, we were to practise some act which we would deplore for the rest of our life!
To summarize, anger does not exclude certain qualities of the heart, but it stops us from doing any good and may cause us to practise great evil. This then should be sufficient to induce mankind to make the necessary effort in order to dominate this trait. Moreover, for those who are Spiritists, there is an instigation to do this for yet another motive that of anger being against charity and Christian humility. - A Protecting Spirit (Bordeaux, 1863).
THE GOSPEL ACCORDING TO SPIRITISM – Allan Kardec.

Oração

Oração

Nossa Receita