terça-feira, 16 de agosto de 2016

LIBERIĜO - JOZEF WASNIEWSKI


“Liberiĝo!” – sopiras senkonsole 
Servutulo sen rajto esti homo; 
“Liberiĝo!” – nun blekas jam senvole 
Malfeliĉa tiran’ en propra domo.

“Liberiĝo!” – junulo fantazias 
Sub la patra severa disciplino; 
“Liberiĝo!” – maljuna plende krias 
Sub la mano kruela de l’ destino.

“Liberiĝo!” – murmuras sub la krusto 
De l’ Ter’ haladzaj gasoj kaj vaporoj 
“Liberiĝo!” – ondadas virga brusto, 
Sopirante pri amo kaj pri floroj.

“Liberiĝo!” – atomo nun incitas, 
Nova Sfinkso, gradete deĉifrata; 
“Liberiĝo!” – jam stratosfer’ invitas 
Al pli vasta kunveno interfrata.

“Liberiĝo!”, jes, tamen antaŭ ĉio 
El malamo kaj ĉia miskompreno; 
Sole tiam atingos hom’ ĝis Dio, 
Kaj aŭroros liber’ – en amkateno!

11/9/1961 / JOZEF WASNIEWSKI
Libro: Mediuma Poemaro.
Porto Carreiro Neto.

Nenhum comentário:

Postar um comentário

Oração

Oração

Nossa Receita