quinta-feira, 2 de outubro de 2014

ŜIPO


Se vi obstinas, kaj persistas plue 
En miskonduto, ekster saĝa normo, 
La ŝip’ de l’ vivo iros ĉiam skue, 
Pereos nepre en sovaĝa ŝtormo. 

Marist’ observas sur la top’ la maron, 
Por ke la ŝipon ne dronigu roko; 
Kaj dum la ondoj lulas ŝipanaron, 
Li preta estas al alarma voko. 

Vi ankaŭ agu kiel topvaĉanto, 
Ke via barko trafu la havenon; 
Oreloj surdaj por sirena kanto, 
Kontraŭ delogoj faru ĉian penon. 

Rigardu stelon, kiu barkon gvidas, 
Ĉe milionoj da konstelacioj; 
Se homo serĉas, fine li ekvidas 
La Solan Veran inter pseŭdo–dioj. 

Sur tiu voj’ kvieta kaj sekura, 
Ho se nur volus iri la Homaro! 
Ho kia ĝojo de l’ animo pura, 
Libera jam de l’ pezo de l’ eraro! 

“Dronigas ŝipon ne la mar’, sed vento”, 
De l’ viv’ la maron kirlas homa peko; 
Sed malsaĝaĵoj cedos al prudento 
Kaj ŝip’ ennaĝos kun kronita beko! 

9/4/1961  - J. CRUZ E SOUZA
Libro: Mediuma Poemaro.
Porto Carreiro Neto.

Nenhum comentário:

Postar um comentário

Oração

Oração

Nossa Receita