terça-feira, 3 de junho de 2014

KANTO DE LEPRULINO


Ve, leprulino! Kio devis esti 
Kun mi, mortanta nun, sed iam bela? 
Naturo scias sin parade vesti, 
Sed kontraŭ mi montriĝis plej kruela! 

Peceto post pecet’ el karno falas, 
El buŝ’, el naz’, el fingr’, el brust’, el vango... 
Konservo kaj detru’ interbatalas, 
Kohort’ de vivo kontraŭ mortfalango! 

La galantaĵoj de la sinjoridoj! 
Ĉu flate, ho! ne gravas, sed adoro! 
La noktoj helaj, am’, ĉampano, ridoj, 
Plezuroj..., sed hodiaŭ fiodoro! 

Pri malsanuloj mi ne zorgis, he! 
La haŭt’ al mi ne jukis, estis glata... 
Sed nun ĝi putras kaj disfalas... Ve 
Al mi kun koro ĉiam senkompata! 

Nenia pelto kovras lepran neĝon... 
Forlavas skvamojn nur la man’ de Dio; 
Mi renaskiĝos kaj obeos Leĝon, 
Oferos koron al l’ Evangelio! 

10/12/1960  - J. CRUZ E SOUZA 
Libro: Mediuma Poemaro.
Porto Carreiro Neto.

Nenhum comentário:

Postar um comentário

Oração

Oração

Nossa Receita