terça-feira, 28 de janeiro de 2014

AĜOJ


Maljuna hom’, sed korpe, ĉar spirito 
Estas ĉiam pli forta por batalo! 
Antaŭ ĝiaj okuloj l’ Infinito 
Disvolviĝas de l’ monto ĝis la valo! 

Ho junuloj, grimpantaj sur la vojo 
Flame supren, ne moku nian aĝon! 
Ne daŭras ĉiam forto, rido, ĝojo, 
Sed vi neniam perdu la kuraĝon! 

Por junulo la glor’ – ilia forto, 
Por maljunul’ grizeco – la ornamo; 
En ĉiu aĝ’ minacas nin la morto, 
En ĉiu tempo nutras nin la amo. 

La temp’ estas ŝajnaĵo; nur Eterno 
Ekzistas, sen komenco kaj sen fino. 
Se velkas semo, baldaŭ nova kerno 
Entenas novan vivon en la sino. 

Sed malsama ol kerno en la tero, 
La kern’ de l’ homo – la Spirit’ – ne mortas: 
Ne spertas ĝi grizecon de vespero, 
Sed ĉiam novan lumon ĝi kunportas. 

23/11/1960 / A. DOMBROWSKI 
Libro: Mediuma Poemaro.
LUÍS DA COSTA PORTO CARREIRO NETO

Nenhum comentário:

Postar um comentário

Oração

Oração

Nossa Receita