quarta-feira, 16 de novembro de 2016

La paja y la viga en el ojo / The mote and the beam in the Eye / La lignereto kaj la trabo en la okulo

La paja y la viga en el ojo
9. "Por qué, pues, ves la pajita en el ojo de tu hermano y no ves la viga en tu ojo?" - ¿O cómo dices a tu hermano: Deja, sacaré la pajita de tu ojo; y se está viendo una viga en el tuyo? - Hipócrita, saca primero la viga de tu ojo, y entonces verás para sacar la mota del ojo de tu hermano. (San Mateo, capítulo VII, v. 3, 4 y 5).
10. Una de las extravagancias de la humanidad es el ver el mal del otro antes de ver el propio. Para juzgarse uno mismo, sería preciso poderse mirar en un espejo, transportarse de algún modo fuera de sí y considerarse como otra persona, preguntándose: ¿Qué pensarías si vieses hacer a otro lo que tú haces? Incontestablemente el orgullo es el que hace al hombre disimular sus propias faltas, tanto en lo moral como en lo físico. Esta extravagancia es esencialmente contraria a la caridad, porque la verdadera caridad es modesta, sencilla e indulgente; la caridad, orgullosa es un contrasentido, puesto que esos dos sentimientos se neutralizan uno a otro. En efecto, ¿cómo un hombre, bastante vano para creer en la importancia de su personalidad y en la supremacía de sus cualidades, puede tener al mismo tiempo bastante abnegación para hacer resaltar en otro el bien que podía eclipsarle, en lugar del mal que podría realzarle? Si el orgullo es el origen de muchos de nuestros vicios, es también la negación de muchas virtudes; se la encuentra en el fondo y como móvil de casi todas las acciones. Por esto Jesús se empeñó en combatirlo como el principal obstáculo del progreso.
EL EVANGELIO SEGÚN EL ESPIRITISMO – Allan Kardec.
The mote and the beam in the Eye
9. And why beholdest thou the mote that is in thy brother's eye, but considerest not the beam that is in thine own eye? Or how wilt thou say to thy brother, Let me pull out the mote out of thine eye; and behold, a beam is in thine own eye? Thou hypocrite, first cast out the beam out of thine own eye; and then shalt thou see clearly to cast out the mote out of thy brother's eye (Matthew, 7: 3-5).
10. One of the follies of humanity consists in seeing wrong-doing and evil in others before seeing it in ourselves. In order to be able to judge ourselves, it is first necessary that we see ourselves intimately reflected, as in a mirror. To be permitted, as it were, to look at oneself from the outside, as if we were someone else, so that we can ask ourselves what we would think if we saw someone doing what we do. Beyond all doubt pride is what induces us to disguise all our faults, both moral and physical, even from ourselves. Such folly is essentially against charity seeing that true charity is always modest, unadorned and indulgent. Prideful charity is a contradiction, as these two sentiments neutralize one another. With effect, how can someone who is sufficiently conceited as to believe in the importance of their own personality and the supremacy of their own qualities, at the same time possess abnegation? That is to say sufficient abnegation so as to be able to cause the goodness in others to stand out, knowing that this would eclipse them: instead of extolling the evil which only casts false glory upon themself. Pride, being the father of many vices, is also the negation of many virtues. It is found to be the motive and base for almost all human actions. Therefore, it was because pride is the principle obstacle to progress, that Jesus tried so hard to combat it.
THE GOSPEL ACCORDING TO SPIRITISM – Allan Kardec.
La lignereto kaj la trabo en la okulo
9. Kaj kial vi rigardas la lignereton en la okulo de via frato, kaj ne pripensas la trabon en via okulo? Kiel vi diros al via frato: Lasu min eltiri la lignereton el via okulo; kaj jen la trabo en via propra okulo? Hipokritulo, eligu unue la trabon el via okulo, kaj tiam vi klare vidos, por eltiri la lignereton el la okulo de via frato. (Mateo, 7:3-5)
10. Unu el la malsaĝaĵoj de la homaro estas vidi la mizeraĵon de aliulo, antaŭ ol vidi tiun, kiu estas em ni mem. Por juĝi sin mem, la homo devus povi rigardi en spegulo, iamaniere eliri eksteren de si mem, konsideri sin kiel alian personon, kaj demandi sin: Kion mi pensus, se mi vidus iun fari tion, kion mi faras? Sendube, nenio alia ol la fiero igas la homon kaŝi de si mem siajn proprajn malperfektaĵojn, ĉu moralajn, ĉu fizikajn. Tiu malbona kutimo estas tute kontraŭa al la karito, ĉar la vera karito estas modesta, simpla, indulgema; fiera karito estas sensensaĵo, ĉar tiuj du sentoj nuligas unu alian. Ĉu efektive, homo tiel vanta, ke li kredus la gravecon de sia personeco kaj la superecon de siaj kvalitoj, povus samtempe havi sufiĉe da abnegacio por fari elstara en alia la bonaĵon, kiu povus mallumigi lin, anstataŭ la malbonaĵon, kiu povus plialtigi lin, la juĝanton? Ĝuste tial, ke fiero estas la patro de multe da malvirtoj, ĝi estas ankaŭ la negacio de multe da virtoj; oni trovas ĝin en la fundo kaj kiel motivon de preskaŭ ĉiuj agoj. Tial Jesuo senĉese ĝin kontraŭbatalas kiel ĉefan baron al la progreso.
LA Evangelio Laŭ Spiritismo – Allan Kardec.

Nenhum comentário:

Postar um comentário

Oração

Oração

Nossa Receita