sábado, 5 de abril de 2014

KANTO DE MIZERULO


Ho ve! Mizera! Kial mi ne povas 
Almenaŭ spiri, se ne nur viveti? 
Mi frapas pordojn, sed nenie trovas 
Eĉ nur paneron... Senutile peti! 

Ho tiaj homoj! Koroj ŝtonmalmolaj 
En ili batas, sed ne vibras, ne! 
Turniĝas dorsoj, buŝoj senkonsolaj 
Malvarme ridas, sen kompata ve’! 

Ho tiel riĉa estas la Naturo, 
Kaj tiom da bonhavaj sur la Ter’! 
Kaj mi vegetas, mortas en obskuro, 
La kamarado estas la sufer’! 

Mi estis ankaŭ iam ja tre riĉa, 
Ne nur ja mono, sed ja fort’ kaj sano, 
Sed dorson turnis al mi la malfeliĉa: 
Por li ne estis eĉ eret’ da pano! 

Nun mi malsatas kaj ne trovas lokon 
En tuta mondo, kiun kreis Dio; 
Sed mi promesas, ke mi aŭdos vokon 
De l’ sola Majstro en l’ Evangelio! 

1/12/1960  - J. CRUZ E SOUZA
Libro: Mediuma Poemaro.
Luís da Costa Porto Carreiro Neto.

Nenhum comentário:

Postar um comentário

Oração

Oração

Nossa Receita