terça-feira, 15 de abril de 2014

KANTO PRI SURDAMUTULO


Ho ve, la surdamuta! Kial li 
Ne aŭdas, ne parolas, kvazaŭ ŝtono? 
Li ĉion klare vidas ĉirkaŭ si, 
Sed ĉio en oreloj sen resono. 

Okuloj liaj, en konstanta skuo, 
La homojn malkonfidas kun teruro; 
Lipoj streĉiĝas, kaj elsonas bruo, 
Kiel sono obtuza de tamburo. 

Mi petis pri klarig’ unu kunulon, 
Ke li diru de tio la motivon; 
Li respondis: “Vundante la Regulon 
“De la mond’, homo havas nigran vivon! 

“Li nur mensogojn kaj blasfemojn diris, 
“Kaj pri nenio havis bonan vorton; 
“Parolon do al li oni forŝiris, 
“Por ke de l’ Leĝo sentu li la forton!” 

Mi plej respekte falis en pripenson 
Pri l’ saĝaj vortoj de l’ Servant’ al Dio... 
La malfeliĉa turnu sian menson 
Al la parolo de l’ Evangelio! 

2/12/1960  - J. CRUZ E SOUZA.
Libro: Mediuma Poemaro.
Luís da Costa Porto Carreiro Neto.

Nenhum comentário:

Postar um comentário

Oração

Oração

Nossa Receita